ROBERT CAHEN



Robert Cahen (Francja)

Uznany za jednego z czołowych francuskich artystów wideo, Robert Cahen stworzył od 1972 roku wybitny zbiór prac dla kina i telewizji. W wyjątkowym, pełnym niuansów świecie Cahena zarówno fikcja, jak i dokument są prezentowane jako metaforyczne podróże wyobraźni i niezwykłych wspomnień, opisujących upływ czasu, przemiany miejsc, pamięci i postrzegania. Formy gatunkowe utworów narracyjnych i performance rozbudowują się i przemieniają w miarę odkrywania transformacji obrazu, aury, czasu przedstawianej rzeczywistości.

Od formalnej elegancji Cartes postales vidéo (Pocztówki wideo) (1984-86), aż po misterne, zawiłe przejścia muzyczne i wizualnych w Boulez-Répons (1985), dzieło Cahena charakteryzuje się wyszukanym zastosowaniem technik elektronicznych, manipulujących dźwiękiem i obrazem, przestrzenią i czasowością, co powoduje subtelne przemiany iluzorycznego i rzeczywistego. Budując w oparciu o swoje rozległe badania w dziedzinie akustyki, muzyki i realizacji filmów, bawi się fakturą dźwięku i obrazu w celu zrestrukturyzowania sposobów przedstawienia, od optycznego do dźwiękowego, od "malowniczej" fotografii do konwencji kina narracyjnego. Pobrzmiewające humorem i urokiem, wykonane z techniczną precyzją, jego prace nawiązują zarówno do formalnych jak i tematycznych motywów podróży, ruchu i przemiany. Podobne do snu podróże Cahena odmalowują przelotne migawki przemijającej rzeczywistości, przemienionej w czasie w obrębie ramy obrazu.

Robert Cahen urodził się w Valence we Francji w 1945 r. Studiował muzykę konkretną u Pierra Schaeffera, ukończył Conservatoire National Superieur Musique de Paris oraz był członkiem Groupe de Recherche Musicales de l'ORTF, Francuskiego Radia i Telewizji w latach 1971-74. Od 1973-76 był dyrektorem Wideo Eksperymentalnego dla ORTF/INA. Wiele z jego filmów zostało wyprodukowanych we współpracy z INA, Narodowym Instytutem Audiowizualnym, francuską organizacją produkcji telewizyjnej. Jego taśmy wideo były emitowane i pokazywane na całym świecie, w instytucjach i na licznych festiwalach, w tym na the Paris Biennale; w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku, a także na American Film Institute National Video Festival, Los Angeles; World Wide Video Festival, Haga; International Center of Photography, Nowy Jork; Documenta 8, Kassel, Niemcy; FestRio, Brazylia; Tokyo Festival i na Festiwalu w Locarno, Włochy.


Program I

L'invitation au voyage, 1973, 9:00
Karine, 1976, 8:00, 16mm b/w
Arret sur marche, 1979, 8:00, 35mm b/w
Montenvers et mer de glace, 8:00, 1987
Juste le temps, 13:00, 1983
Dernier Adieu, 8:00, 1988, to the original photographs by J-Tingaud, music: Olivier Messiaen
Le 2eme jour, 8:00, 1988, color, to the original music composed by John Zorn
Hong Kong Song, 21:00, 1989, color (in collaboration with Ermeline le Mézo)
L'étreinte, 2003, 9:00


Program II

Solo, 1989, 4:00, choreography: Bernardo Montet, music Michele Bokanowski
Voyage d'hiver, 1993, 18:00 (in colaboration with Angela Riesco)
7 visions fugitives, 1995, 35:00